Biennale Malarstwa Bielska Jesień

Szymankiewicz Małgorzata

2016

urodziła się w 1980 roku.  Zajmuje się malarstwem i obiektem. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Laureatka głównej nagrody w konkursie PR 3 Polskiego Radia ,,Talenty Trójki”, wyróżniona na Biennale Malarstwa ,,Bielska Jesień” 2013 i 2007, nagrodzona ,,Medalem Młodej Sztuki” 2015. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu 2005 (Wydział Malarstwa, Wydział Edukacji Artystycznej), w 2015 roku uzyskała stopień doktora w gdańskiej ASP.  Pracuje na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Mieszka w Poznaniu.

Prace w kolekcjach Wielkopolskiego i Szczecińskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Galerii Bielskiej BWA, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, Pizzuti Collection, USA, oraz w kolekcjach prywatnych polskich i zagranicznych.

Współpracuje z galerią BWA Warszawa.

Malarstwo to przestrzeń eksperymentu myślowego - pole, w którym możesz realizować każde ,,Co by było, gdyby…? 

________________________________________________________________
2013 

Urodzona w 1980 roku w Poznaniu. Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu: na Wydziale Edukacji Artystycznej (2000–2005) oraz na Wydziale Malarstwa (2003–2005). Dyplomy z wyróżnieniem: z pracy teoretycznej pod kierunkiem prof. Alicji Kępińskiej oraz artystycznej w pracowni malarstwa dr. hab. Wojciecha Łazarczyka (2005). Obecnie asystentka w Pracowni Malarstwa i Rysunku na ASP w Szczecinie. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008). Dwukrotnie otrzymała nominację: do tytułu „Kulturyści”– nagrody Polskiego Radia za osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki (2011, 2013) oraz do nagrody „Paszporty Polityki” (2011, 2012). Laureatka nagrody Rady ds. Szkolnictwa Wyższego i Nauki przy Prezydencie Miasta Łodzi – „Łódzkie Eureka 2012”. W 2010 roku otrzymała główną nagrodę w konkursie Programu 3 Polskiego Radia „Talenty Trójki”. Laureatka wyróżnienia regulaminowego i wyróżnienia redakcji „Art & Business” na 38. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2007” w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej (2007). Autorka kilkunastu wystaw indywidualnych, m.in.: w Lange & Pult Galerie w Zurychu (Szwajcaria), w CSW Łaźnia w Gdańsku, Lokalu 30 w Londynie (Wielka Brytania, 2010), w Galerii BWA w Katowicach, Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, Zonie Sztuki Aktualnej w Łodzi; Galerii Pies w Poznaniu (2011); Galerii BWA Warszawa i Galerii Witryna w Warszawie (2012), w LA Project Gallery w Monachium (Niemcy, 2013).

Uczestniczka wielu wystaw zbiorowych, m.in.: „Still ON. 35-lecie Galerii ON” w Starej Synagodze w Poznaniu, „Samozapłon” w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, „Viennafair” w Wiedniu (Austria), „Waterfalls” w Art Stations Fuondation w Starym Browarze w Poznaniu, „Modern Talking” w Museum of Art w Cluj-Napoca w Rumunii (wszystkie w 2012), „Warszawa. Nazajutrz...” w Galerii Vartai w Wilnie (Litwa), „Withered” w Galerii Kisterem w Budapeszcie (Węgry) oraz wystawy „Poręczne” w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu (2013).

Moje prace dotykają przede wszystkim pojęcia obrazu, są próbą przekroczenia realistycznej konwencji malarskiej i wypracowania własnych zasad budowania obrazu. Ciągła analiza i dociekanie tej ‘malarskości’ doprowadziły mnie na pewnym etapie do obrazu skupionego na samym sobie, obrazu, który z jednej strony może funkcjonować jako zupełnie autonomiczne zjawisko zrywające kontakt z pozamalarskim światem, z drugiej natomiast (poprzez jego materialność), ściśle do niego przylegającym. Moje prace malarskie są grą z konwencjami malarstwa, także abstrakcyjnego.

W obszarze obrazowania interesują mnie najbardziej opozycje: widzialność/niewidzialność, materialność/niematerialność, obecność/nieobecność, wiedza/niewiedza.

________________________________________________________________
2012 

Zajmuje się malarstwem, obiektem i instalacją. Urodzona w 1980 roku w Poznaniu; mieszka i pracuje w Poznaniu.

W latach 2000–2005 studiowała na Wydziale Edukacji Artystycznej i na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.

Obecnie pracuje jako asystentka w pracowni malarstwa i rysunku w ASP w Łodzi.

 

Wybrane wystawy:

2012: SUB POP, BWA Warszawa, Warszawa (z Przemkiem Dzienisem); Modern Talking, Museum of Art, Cluj, Rumunia; 2011 Nowy porządek, Art Stations Foundation, Poznań; Słaba widoczność, Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice (solo); Background, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała (solo); Komfortowa Sytuacja, Zona Sztuki Aktualnej, Łódź (solo); Four Rooms, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa; 2010: Paintings, Lange & Pult Galerie, Zurych (solo); Black Hole, CSW Łaźnia, Gdańsk (solo); Mediations Biennale. Erased Walls, Poznań; W pierwszej osobie liczby pojedynczej. Polskie Malarstwo, Pałac Wystaw

Centrum Komunikacji Kultur, Kłajpeda; 2009:  Attractions Of Abstraction, Galeria Miejska Arsenał, Poznań (solo); 2007 38. Biennale Malarstwa ,,Bielska Jesień 2007”, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała; 2006: Malarstwo, Galeria Arsenał, Białystok (solo); Zobacz to, co ja, Miejska Galeria Sztuki, Łódź; Galeria Wozownia, Toruń; Galeria Miejska Arsenał, Poznań; Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała; 2005: 37. Biennale Malarstwa ,,Bielska Jesień 2005”, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała.

"Małgorzata Szymankiewicz nie nadaje swoim pracom tytułów. Każde z kolejnych płócien otrzymuje numer porządkowy, dzięki czemu  obrazy powstające od czasów studiów stanowią chronologicznie uporządkowaną serię. Wczesne płótna Szymankiewicz, malowane jeszcze olejem, charakteryzowało kontrastowe zestawienia barw. Sąsiadujące ze sobą płaszczyzny miały wyraźnie określone granice. Potem kontury zanikły. Jej obrazy zaczęły przypominać widziane przez mikroskop komórki i tkanki, powiększone do gigantycznych rozmiarów. Wciąż jednak Szymankiewicz nie wychodziła poza obszar czystej abstrakcji. Kiedy wydało się już, że  jej styl się wykrystalizował, powstały dwa zaskakujące projekty . W „Miami Dream” (2008) i „Attractions of Abstraction” (2009) Szymankiewicz wprowadziła narrację i motywy przedstawiające. To uwolniło sztukę Szymankiewicz od wszelkich formalnych ograniczeń. W obrębie zamkniętych projektów zaczęły się pojawiać rzeźby i obiekty , a obrazy funkcjonować w ramach przestrzennych instalacji („Komfortowa sytuacja” 2011).
Obserwując obraz po obrazie, nie sposób nie zauważyć, że jej sztuka jest bardzo konsekwentna. Każde płótno czy rzeźba, wynika z poprzedniego. To tak, jakby w jej pracowni zachodziła reakcja łańcuchowa; ukończona praca jest zapalnikiem dla kolejnej."

Michał Suchora