Biennale Malarstwa Bielska Jesień

Gierdal Dariusz

Uczestnik Biennale Malarstwa „Bielska Jesień" w latach: 2009, 1997 i 1995.

 

Urodził się w 1966 roku w Kożuchowie.  W latach 1987–1992 studiował w Cieszynie na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.  W 1993 roku zdobył dyplom w pracowni malarstwa prof. Jerzego Wrońskiego.

Uprawia twórczość w dziedzinie malarstwa i rysunku. Pracuje jako nauczyciel plastyki oraz instruktor arteterapii w Sanatorium „Równica” w Ustroniu.

 

W przypadku Dariusza Gierdala życie pojmowane jest jako nieustający proces tworzenia, a twórczość jako poszukiwanie „zagubionej konieczności istnienia”.

Prezentowane na wystawie obrazy z cyklu „Zapiski starego kawalera” tchną autentycznością przeżyć, szczerym, nawet trochę nonszalanckim sposobem przedstawienia detali otoczenia, które wiele mówią nie tylko o cechach osobowych artysty, ale także o jego profesji i upodobaniach. Te wysmakowane kolorystycznie obrazy to swoisty rodzaj autoportretu bez figury. „Uważam, że na obrazie nie jest najważniejsze to, co on przedstawia, lecz jego ładunek emocjonalny. Może go wyrażać równie dobrze martwa natura z butelką i kwiatem, jak i portret Marii Callas…” – stwierdza artysta. „Często mówię o swoich obrazach jak o obrazach „domowych”, ponieważ dotyczą tej sfery, która jest osobista, wręcz intymna. Nie chcę przez nie zbawiać świata, ani wywracać historii sztuki do góry nogami; nie znam się na modnych trendach. Kocham malarstwo i radość, jaką daje mi sam proces malowania”. Poza świadectwem malarskim swojego skromnego życia (szereg  kompozycji Gierdala posiada cechy autobiograficzne) artysta maluje także portrety i sceny symboliczne nawiązujące mniej lub bardziej bezpośrednio do malarstwa francuskiego sprzed stu lat. Parafrazowanie dzieł wielkich mistrzów XX wieku – Henry Matisse’a i Pabla Picassa – pozwala artyście zatrzymać uwagę widza na dziełach, które lubi i ceni. Matisse’a ceni za oszczędność kształtów i bogactwo asocjacji kolorystycznych; Picassa – za umiejętność przekazywania przeciwstawnych emocji: spokoju i szaleństwa; Celnika Rousseau i Paula Klee – za radość malowania i oryginalny język wypowiedzi.

Gierdal uprawia tradycyjne odmiany malarstwa, jak ogrodnik hodujący stare i sprawdzone od lat gatunki róż.