Biennale Malarstwa Bielska Jesień

Piotrowska Agnieszka

Urodzona w 1985 roku w Zabrzu. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Katowicach; dyplom w 2012 roku pod kierunkiem prof. Zbigniewa Blukacza (studia I stopnia, specjalizacja – malarstwo).

Stypendystka Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia 2012/2013.

W latach 2011/2012 i 2012/2013 – otrzymywała stypendium Rektora ASP w Katowicach dla najlepszych studentów. Laureatka Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w 2012 roku; w tym samym roku otrzymała 2 wyróżnienia na III Ogólnopolskim Triennale Granice Rysunku w Rzeszowie.

 

Twórczość:

Prace Agnieszki Piotrowskiej, nie podsuwając ostatecznych odpowiedzi, tworzą otwarte komentarze do pytań o znaczenie ciała i określanie naszej tożsamości we współczesnej kulturze. Autorka zauważa, że wiele aspektów naszej egzystencji ulega negacji – funkcjonują one jako swoiste tabu, ulegają ufantastycznieniu i manipulacji. Realizacje Piotrowskiej przede wszystkim implikują zmianę percepcji współczesnych metafor choroby, utożsamianych przez społeczeństwo z szeroko pojętym złem, jak również podważają moralizujące ujęcie choroby jako kary, podkreślając symetrię w relacjach międzyludzkich. Autorka przypomina, że choroba jest zarówno sygnałem niebezpieczeństwa, jak również obiektywnym wkroczeniem w fazę zagrożenia życia i w sposób brutalny uświadamia, że ciało jest tylko ciałem. Traktując życie jako proces stałego zbliżania się ku śmierci, choroba zostaje przez nią przedstawiona jedynie jako swoisty „budzik”, który zmienia tempo myślenia. Unaoczniona zostaje również w ten sposób refleksja, iż nie ma ludzi zdrowych.